Nadejście 2040 roku będę świętować już za 15 lat. To niezbyt odległa perspektywa. Chciałabym móc się przemieszczać między miastami i między krajami z większą szybkością, w nowoczesnych i komfortowych środkach lokomocji. Wyobrażam sobie zamknięte dla ruchu kołowego centra dużych miast a w tkance miejskiej zdecydowanie więcej zieleni. Zamienione w strefy zielonego wypoczynku i zaopatrzone w źródlaną wodę pitną, dotychczasowe przystanki tramwajowe i autobusowe dawałyby schronienie i zbliżały ludzi. Patrole policji obywatelskiej na rowerach/ konno sprawowałyby pieczę nad porządkiem w mieście. Ujednolicony [kolorystycznie] transport elektryczny woziłby pasażerów w wybrane miejsca. Zostałaby ograniczona liczba sklepów spożywczych, w których byłyby dostępne produkty pochodzące od rolników/ hodowców z danego regionu. Zostałyby zlikwidowane przychodnie lekarskie i urzędy. Zdrowiem opiekowałby się wybrany opiekun medyczny wespół z lekarzem. Sprawy urzędowe byłyby załatwiane zdalnie.